“دلا مى سازمت آيينه اى حق را هويدا كن”
اين تك مصرع را از استادم خانم دكتر رفيع بيست سال پيش شنيدم سر درسى در حسينيه ارشاد تهران.
خاطرم هست نوجوان بودم و شايد تجربه زيادى از زندگى نداشتم ولى همش فكر مى كردم چقدر دلنشين مى شود اگر جانِ ما همچون آيينه اى باشد كه خوبى و راستى را در خود منعكس مى كند.
حالا سالها گذشته، بزرگ شده ام، به قدر خودم زندگى را ديده ام بالايش را و پايينش را و با اطمينان به تو مى گويم رفيق
بايد خودت را ببخشى تا آماده شوى براى ديدار با خويشتن .
